Alfred Freyer
Biografia
Alfred Freyer urodził się 11 września 1901 roku w Dzikowie. Jego dziadek wyemigrował do Anglii i pracował jako koniuszy w posiadłości hrabiów Tarnowskich, a ojciec Freyera odnosił sukcesy w konkursach hippicznych. Freyer, zwany przez bliskich Fredek, miał dwóch braci i dwie siostry.
W 1908 rozpoczął naukę w szkole powszechnej w Tarnobrzegu, a po ukończeniu czwartej klasy kształcił się w tamtejszej szkole realnej; maturę zdał w 1919. Po powołaniu Republiki Tarnobrzeskiej pracował w biurze podatkowym Powiatowej Rady Narodowej w Tarnobrzegu. W młodości był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej i brał udział w akcji zajmowania magazynów wojskowych w Nadbrzeziu; walczył także w wojnie polsko-bolszewickiej jako ochotnik. W 1921 rozpoczął służbę wojskową w 3 Pułku Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach, zakończył ją w 1923, a następnie wrócił do pracy w biurze podatkowym.
Za początek lekkoatletycznej kariery Freyera uznaje się 3 maja 1925, gdy wziął udział w biegu przełajowym na 1500 m organizowanym przez KS Dzikovia. W tym samym roku zajął trzecie miejsce w biegu przełajowym o Puchar Ilustrowanego Kuriera Codziennego w Krakowie i ustanowił rekord Polski podczas międzynarodowych zawodów AZS. W 1925 przeniósł się z KS Dzikovia do IFC Katowice, a wkrótce potem do Polonii Warszawa. Rok 1926 przyniósł starty w biegach przełajowych; od mistrzostw Polski w 1926 Freyer dominował nad krajowymi rywalami. 26 września 1926 w Katowicach wygrał bieg maratoński o mistrzostwo Polski, poprawiając poprzedni rekord na tym dystansie. Pod koniec 1926 był posiadaczem wszystkich rekordów Polski od dystansu 3000 m do maratonu. W 1927 startował w 24 dużych biegach na różnych dystansach, wygrał 21 z nich, a w pozostałych zajął drugie lub trzecie miejsce. W meczu Polska–Włochy zajął trzecie miejsce na dystansie 5000 m, mimo uszkodzenia buta.
W 1927 Freyer wprowadził taktykę atakowania od startu, zyskując przydomek polski Nurmi. W sierpniu 1927 podjął przygotowania do igrzysk olimpijskich w Amsterdamie; w czasie przygotowań pobił rekord Polski w biegu na 15 kilometrów i w biegu godzinnych. Zbiórki na wyjazd do Skandynawii nie odniosły skutku ze względów organizacyjnych. Ostatni raz na bieżni wystąpił 13 listopada 1927 w Poznaniu, wygrywając bieg na 5000 m. 21 grudnia 1927 zginął podczas pożaru pałacu w Dzikowie, ratując bibliotekę i dzieła sztuki rodu Tarnowskich; jego zwłoki zostały odnalezione po zdarzeniu. Pogrzeb odbył się 23 grudnia 1927 w Tarnobrzegu.
Freyer uprawiał także kolarstwo, kajakarstwo i jazdę konną; chętnie grał w piłkę nożną. W 2021 roku w parku przy pałacu w Dzikowie odnaleziono siedem medali zdobytych przez lekkoatletę. Jego krewnym jest dziennikarz Rafał Freyer; najmłodszy brat Bronisław (ur. 1926) został mistrzem Polski w maratonie.