Andrzej Skowroński
Biografia
Andrzej Skowroński urodził się 24 listopada 1923 w Tarnobrzegu jako syn Władysława i Zofii Golińskiej. W młodości ukończył szkołę powszechną i trzy klasy gimnazjum, ale przerwał edukację po wybuchu II wojny światowej. Do końca 1940 kolportował na terenie powiatu iłżeckiego tajną gazetę Odwet. W 1941 został członkiem oddziału partyzanckiego Jędrusie.
W Warszawie ukończył kurs motocyklowo-samochodowy (marzec–kwiecień 1942). Uczestniczył w akcjach dywersyjnych i zaopatrzeniowych oddziału, w likwidacji szpicli oraz w rozbiciu więzień w Opatowie 12 marca 1943 i w Mielcu 29 marca 1943. Podczas ostatniej z akcji pełnił funkcję dowódcy ubezpieczeń, a za wykazane w niej bohaterstwo odznaczony został Orderem Virtuti Militari 5 klasy.
W maju i czerwcu 1943 uczestniczył w zajęciach partyzanckiej szkoły i zdał tzw. małą maturę. W marcu 1944 ukończył kurs podchorążych dla młodszych dowódców i został awansowany do stopnia podporucznika czasów wojny. W czasie akcji Burza wraz z oddziałem Jędrusiów wszedł w skład 2. pułku piechoty Legionów AK i objął stanowisko dowódcy plutonu. Uczestniczył we wszystkich akcjach pułku, a za odwagę awansowano go do rangi porucznika czasów wojny.
Jesienią 1945 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. Aresztowany 25 czerwca 1946 i przewieziony do więzienia Kielcskiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Oskarżony o mordowanie Żydów i Rosjan oraz ukrywanie broni przeszedł dziewięciomiesięczne śledztwo, był torturowany, nie przyznał się i został zwolniony. Ukończył studia prawnicze i pracował jako doradca prawny w łódzkich Zakładach Przemysłu Bawełnianego. Żonaty z Haliną de Gaux, miał syna Marka. Zmarł w Łodzi i spoczywa na Starym Cmentarzu.
Odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Nr 12985.