Juliusz Kydryński

Urodził się 30 czerwca 1921 w Tarnobrzegu. Studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, polonistykę i anglistykę. W latach 1940-1945 był działaczem podziemia kulturalnego w Krakowie. W 1942 był więźniem KL Auschwitz.

Debiutował w 1943 jako prozaik na łamach konspiracyjnego czasopisma Miesięcznik Literacki. Od 1945 był redaktorem tygodnika Przekrój. Był współpracownikiem prasy i radia.

Bliski przyjaciel Karola Wojtyły, późniejszego papieża Jana Pawła II, który ukrywał się w krakowskim mieszkaniu Kydryńskich przy ulicy Felicjanek 10, po śmierci ojca.

Dwukrotnie żonaty; w lipcu 1991 ożenił się z Zuzanną. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie (sektor SC9, rząd 13, nr grobu 13).

W 1958 otrzymał nagrodę Hachette w Paryżu za reportaż. Był tłumaczem wielu dramatów elżbietańskich na języki polski, angielski, niemiecki i francuski. Uznawany za jednego z najważniejszych popularyzatorów dramatu elżbietańskiego w Polsce. Przełożył Hamleta w 1987 na podstawie tzw. bad Quarto.