Mieczysław Jagoszewski
Biografia
Mieczysław Jagoszewski, urodzony 1 stycznia 1897 w Tarnobrzegu, zmarły 12 kwietnia 1987 w Łodzi, był polskim dziennikarzem, pisarzem, eseistą i poetą. W tekstach używał pseudonimów Andrzej Żański, Aleksy Orłów, dr Sylwester Podolski, Jago, Jagosz.
Dzieciństwo spędził we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum, uzyskując maturę. Studia filozoficzne ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Pracował najpierw jako nauczyciel szkół średnich, potem został dziennikarzem. Zadebiutował w 1923 r. w łódzkim dzienniku Rozwój (był redaktorem, potem sekretarzem redakcji, recenzentem teatralnym). Po kilku latach objął stanowisko redaktora działu kulturalnego w bezpartyjnym dzienniku Hasło Łódzkie (1927–1931), a następnie współpracował z pismami Republika i Express Ilustrowany. W tej popołudniówce stał się sławny z powieści drukowanych w odcinkach, które przez lata trzymały w napięciu czytelników.
Tych powieści było osiem, o tytułach m.in.: Wróć, gdy będzie ci źle; Oczy Krystyny; Podaj mi dłoń; Balowa suknia; Bar Erika; Rasputin i caryca; Sygnał w ciemności.
Pod pseudonimem dr Sylwestra Podolskiego drukował frywolne poematy, które pisał wytworną staropolszczyzną. Z powodu ujawnienia autora został oskarżony o pornografię; interwencja Piłsudskiego uratowała go przed poważnymi konsekwencjami. Był redaktorem tygodnika Wędrowiec (1937–1938) oraz członkiem komitetu redakcyjnego miesięcznika Pionier Komunikacyjny (1939). Był także cenionym felietonistą i recenzentem teatralnym.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał w obozach koncentracyjnych: Oświęcim, Nordhausen i Buchenwald. Po wyzwoleniu powrócił w 1945 r. do Łodzi i ponownie pisał nowele, eseje i powieści. Jednym z ich przykładów była Adolf i Ewa. Później przeniósł się do Dziennika Łódzkiego i szeroko pojętej kultury; był jednym z nielicznych redaktorów, którzy pozostali aktywni. Przez lata pełnił funkcję kierownika literackiego teatrów łódzkich oraz promował krajoznawstwo i turystykę na ziemi łódzkiej.
9 kwietnia 2000 roku imieniem Jagoszewskiego nazwano dąb w parku im. biskupa Michała Klepacza. Zmarł w Łodzi i został pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej.