Stanisław Ordykps
Stanisław Ordykps, ps. Czernik, urodził się w 1917 roku w Machowie w rodzinie chłopskiej. Ukończył szkołę podstawową i dwuletnią szkołę rolniczą w Mokrzyszowie. W czasie nauki wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej Wici i po zakończeniu edukacji jako ochotnik zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. Służył w 24 Batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza w Sejnach.
W czasie agresji III Rzeszy, Słowacji i ZSRR w 1939 r. brał udział w walkach nad Narwią i pod Grodnem. Po wyrwaniu się z niemieckiego okrążenia w rejonie Sopoćkin, razem z oddziałem przekroczył granicę litewską i został internowany w obozie jenieckim w Birštonasie. Tam Związek Studentów Polskich przygotował mu fałszywy paszport na nazwisko Czernik, które stało się jego pseudonimem. W lutym 1940 Stanisław Ordyk wrócił do swej rodzinnej wsi Machów. Wstąpił do tworzonych Batalionów Chłopskich, przyjął pseudonim Czernik, został powiatowym szefem łączności i szefem Komendy Obwodu. Jako dowódca oddziału partyzanckiego liczącego około 120 ludzi brał udział w 25 marca 1943 w nieudanej akcji na więzienie w Mielcu przeprowadzonej razem z oddziałem Armii Krajowej.
10 października 1943 dowodził oddziałem w potyczce z żandarmerią niemiecką w pobliżu miejscowości Stale. W walce zginęło czterech Niemców. 30 lipca 1944 razem z oddziałem brał udział w walkach przy tworzeniu przez Armię Radziecką przyczółka sandomiersko-baranowskiego.
Po rozwiązaniu oddziału i służbie w Milicji Obywatelskiej razem z grupą około 20 partyzantów wstąpił w szeregi Ludowego Wojska Polskiego i przeszedł szlak bojowy najpierw z 1 Armią, a następnie z 2 Armią Wojska Polskiego. Służył w 1 Pułku Samochodowym.
Po zakończeniu II wojny światowej napisał książkę Hasło Wisła wydaną w 1970 przez Ludową Spółdzielnię Wydawniczą. Książkę w formie wspomnień dowódcy oddziału partyzanckiego poświęcił pamięci Józefa Dybusa oraz wszystkim żołnierzom Batalionów Chłopskich, ziemi tarnobrzesko-sandomierskiej, którzy życie swoje oddali za wolność Polski.